Bir arkadaşımla sohbet ediyorduk arkadaşım hayatın, yaşamın amacı ne? 
Dünyaya öylesine boşu boşuna gelmiş olamayız ya illa hayatın, yaşamın bir amacı vardır dedi.
Düşünüyorum dehşet derecede zengin insanlar öldüler.
Harikulade ses sanatçıları ressamlar heykeltraşlar tiyatrocular öldüler. 
Savaşlar kazanan ülkeler kuran komutanlar liderler öldüler. 
Mucitler bilim adamları öldüler. 
Filozoflar felsefeciler öldüler. 
Vasıflı vasıfsız her insan doğuyor ve ölüyor bence hayatın amacı mamacı yok doğduk yiyip içip yaşayıp öleceğiz o kadar.
Peki insanlar neden bu hayata, yaşama bir amaç bir ulviyet yüklemek istiyorlar. 
Ölümü kabullenemediklerinden ölümden korktuklarından başka hiçbir şey değil. 
Ya doğmadan önce yoktuk ölüydük hiç sıkıntı var mıydı yoktu ee ölünce de yok olacağız ölü olacağız emin olun yine sıkıntı olmayacak.
İnsanların ölümü kabullenememesi yüzünden mitolojiler doğdu. İnsanların sevdikleri öldü. Anladılar ki kendileride ölecek eee ben ölemem ben yok olamam eee ölünce oluyor al cevap ruh var ruh çıkıyor eee ruh nereye gidiyor cennet var cennete gidiyor cennette sonsuza kadar yaşayacağım tüm mitolojiler böyle çıktı. Hepsi insanın egosu ölümü yok oluşu kabullenememesinin ürünü.
Korkmayın doğmadan önce yoktuk ölüydük hiç bir sıkıntı yoktu öleceğiz yine yok olacağız yine ölü olacağız yine sıkıntı olmayacak.
Hayatın, yaşamın hiç mi amacı yok var tabi her canlı gibi hayatta kalmak üremek neslin devamını sağlamak alın size hayatın, yaşamın amacı. 
Eee sonra herşey bitecek sonsuz sessizlik yok oluş harbiden harika bir olay.

Aslında yazı bitti bitti de yazmadan edemeyeceğim: Şunu bilin yalan dünya sende öleceksin karşındaki insanda ölecek hak yemek yalan söyleme iftira atma dövme sövme kalp kırma insan gibi yaşa sonra ne bileyim ölünce yokmu oluyon cennetemi gidiyon ne halin varsa gör.